Zdj. 1 - Oznakowanie ogrodzenia uprawy leśnej (Fot. Ł. Łakota).

W ramach Projektu Lasów Państwowych „Razem dla natury – ochrona gatunków i siedlisk na terenach cennych przyrodniczo” realizujemy działania, które choć „drobne” rozmiarowo, to o istotnym znaczeniu dla ochrony przyrody. Jednym z nich jest znakowanie grodzeń leśnych gałązkami sosnowymi (tzw. stroiszem). Naszym celem jest uwidocznienie dla kuraków leśnych - głuszca i cietrzewia, metalowej siatki z której zbudowane są ogrodzenia leśnych upraw. A dodać trzeba, że wymienione gatunki, objęte ścisłą ochroną prawną, to ptaki o wręcz znikomej liczebności w naszym kraju, a przez to wymagające szczególnej pieczy i zainteresowania.

Zdj. 2 - Oznakowanie ogrodzenia uprawy leśnej (Fot. J. Rauza).

Dlaczego oznakowanie grodzeń jest takie ważne?

Głuszec i cietrzew to ptaki o ograniczonej możliwości manewrowania w locie. Podczas przelotów, często na niskich pułapach, zwłaszcza o świcie i zmierzchu, metalowe siatki są dla nich praktycznie niewidoczne. Zderzenie z ogrodzeniem często kończy się poważnymi obrażeniami lub śmiercią ptaka.

Zastosowanie stroiszu sosnowego – naturalnego, dobrze widocznego elementu – sprawia, że siatka staje się czytelną przeszkodą w krajobrazie. Zielone gałęzie poruszające się na wietrze dodatkowo skupiają uwagę ptaków i pozwalają im bezpiecznie ominąć przeszkodę.

Zdj. 3 - Oznakowanie ogrodzenia uprawy leśnej (Fot. Ł. Łakota).

Co istotne, stroisz sosnowy doskonale wpisuje się w środowisko leśne. Jest materiałem naturalnym, biodegradowalnym i neutralnym dla ekosystemu. Nie wprowadza się w ten sposób obcych elementów do lasu, a jednocześnie skutecznie ogranicza zagrożenia antropogeniczne występujące w leśnym środowisku. Takie działania są szczególnie ważne w okresach zwiększonej aktywności ptaków, np. w czasie toków czy odbywanych, krótkodystansowych migracjach.

Znakowanie grodzeń to przykład praktycznej ochrony przyrody, gdzie proste rozwiązania realnie ratują życie zwierząt. Dzięki włączeniu się Nadleśnictwa Żagań w Projekt „Razem dla natury – ochrona gatunków i siedlisk na terenach cennych przyrodniczo” udowadniamy, że ochrona cennych gatunków odbywać może się z powodzeniem również z udziałem leśników.